Ég tók eitt hár úr hala þínum

og lagði það svo undursmátt á jõrðina

þá spratt upp vatn við þorsta mínum

ég veit það kom sér einnig vel fyr’h jõrðina i



Þú ert svo góð , kusa kýr, búkolla mín

bjarga þín ráð, kusa kýr, búkolla mín

svo djúp og blá, augun þín¸ ó vina mín

ég og þú, við erum ein

á flótta undam skessum tveim

lengra, lengra, lengra hlaupum við



Ég tók eitt hár úr hala þínum

og lagði það svo undursmátt á jõrðina

þá spratt upp bál við kulda mínum

ég veit það kom sér einnig vel fyr’h jõrðina



Þú ert svo góð...



Ég tók eitt hár úr hala þínum

og lagði það svo undursmátt á jõrðina

þá spratt upp fjall, sem veitti hlýju

ég veit það kom sér einnig vel fyr’h jõrðina